فرهنگ ترکمن در روزنامه قانون (5)

فرهنگ عامه

رنگ سفید (آق)، رنگی مقدس در میان ترکمن‌ها

رنگ سفید، آرامش‌دهنده روح و روان آدمی و مظهر پاکی و صفا و صلح و دوستی بوده و در روایات اسلامی نیز بر استفاده از لباس‌هایی سفید رنگ تاکید شده است. نگاهی هر چند گذرا بر فرهنگ زبان، ادبیات فولکلور ترکمنی، نمایانگر توجه و احترام خاص این قوم به رنگ سفید و تقدیس و ستایش آن است. در ادبیات عامیانه و اسامی اشیاء، اشخاص، مکان‌ها و مراسم‌ به وفور به رنگ سفید (آق) برخورد می‌نماییم. از آن جمله‌اند:

اسامی مردان: آق محمد، آق مراد، آق اویلی، آق قلیچ، آق ساقال (ریش سفید)، طایفه آق.

اسامی زنان: آق بیکه، آق گل، آقجه، آق منگلی، آق سلطان، آق بی بی، آق بخت، آق قیز، آق بابک.

اسامی مکان‌ها: آق امام، آق قامیش، آق قلا، آق توقای، آق دفه، آق قایا، آق آلتون (منظور پنبه و نام هتلی در ترکمنستان).

اسامی وسایل: آق اوی، آق بورک، آق سلّه (عمامه سفید)، آق بایداق (پرچم سفید).

همچنین کلمات: آق یؤرک، آق نیت، آقلیق، آق پاتا (فتوا)، آق مایه، آق کجبه، آق آش که نزد ترکمن‌ها از اهمیت زیادی برخوردارند.

توضیح اینکه ترکمن‌ها به نونهالان خردسالی که در دوره کودکی فوت می‌کنند، لقب «جنتنگ آق قوشی» (یعنی پرندگان سفید رنگ باغ بهشت) داده و ایشان را مایه شفاعت اعضای خانواده خود به‌خصوص پدر و مادرشان در نزد باری تعالی می‌دانند.

در صحبت‌های معمولی بین مردم نیز کلمه آق زیاد استفاده می‌شود. مثلاً:

آق سؤید برن انه، احترام زیاد به مادر (به مادری که شیر پاک داده است، احترام بگذار).

یولونگ آق بولسون (راهت درخشان باد.) در هنگام بدرقه مهمانان و مسافران.

یؤزونگ آق بولسون (برای تشکر و قدردانی).

[به اینجا سر بزنید]

******

فرهنگ زیبایی

آرایش موی پسران ترکمن

پسران در گذشته اغلب موهای خود را می‌تراشیدند و در سنین کودکی قولپاق می‌گذاشتند. قولپاق دو رشته موی توپی و بلندتر از موهای اطراف است که به کودک حالتی قوچ مانند می‌دهد به این اعتبار که ترکمن‌ها قوچ را نماد شجاعت، جنگاوری و باروری می‌دانستند. این است که در ستایش فرزندان خود که قولپاق گذاشته‌اند، می‌گفتند: قوچ اوغلوم، یعنی فرزند همچون قوچ تا شاید مثل قوچ شجاع و بارور شود. اگر قولپاق باقی مانده مویی باشد که از دوران تولد نتراشیده باشند، «چیله ساچ» می‌گویند.

کودکان وقتی به سن جوانی می‌رسیدند، موهایشان را به‌طور ساده آرایش می‌کردند و «بوروک» به سر می‌گذاشتند و مردان مسن (یاشولی) نیز اغلب موهای خود را می‌تراشیدند و کلاهی از جنس پوست بره سیاه که «تلپک» نام دارد، به سر می‌گذاشتند. این نوع آرایش مو در بین کودکان، امروزه منسوخ شده و دیگر جوانان و مردان ترکمن کمتر بوروک و تلپک به سر می‌گذارند.

[اینجا را ببینید]

******

محمود کاشغری؛ محققی از تبار بزرگان

محمود کاشغری در شهر کاشغر که در آن زمان یکی از بزرگ‌ترین مراکز علوم و اقتصاد در منطقه به شمار می‌رفته است، به‌دنیا آمد. او در خانواده نجیب و سطح بالا و مرفه منتسب به دودمان قره‌خانیان رشد یافت و در بهترین مدارس آنجا به تحصیل مشغول شد. در سال 1056 میلادی پدربزرگ محمود، محمد بن بوقراخان حاکم سلسه قره‌خانیان حکومت را به پدرش حسین بن محمد واگذار کرد، اما در سال 1057 به‌دلیل توطئه‌ای در قصر پدر محمود با زهر مسموم می‌کنند و کشته می‌شود. محمود از ترس جانش کاشغر را به‌سوی ماوراء‌النهر می‌رود. او پس از رسیدن به ماورا توسط حکومت سلجوقیان برای تحقیق و بررسی قبایل ترک به‌سمت بغداد و سرزمین‌های ترک نشین به مسافرتی طولانی اعزام می‌شود. با اینکه مدت زمان اقامت او در بغداد نامشخص است، ولی توضیحات کامل و جامع در رابطه با جنبه‌های زندگی، جغرافیایی، آداب و رسوم، ذهنیت، حل و فصل و از همه مهم‌تر لهجه و گویش و تعلقات طایفه‌ای و قبیله‌ای در میان ترک‌هایی که در بغداد و اطراف شهر بغداد ساکن بوده‌اند، در کتابش ثبت کرده است. او پس  از 23 سال دوری از وطن خود در سال 1080 به کاشغر باز می‌گردد و در سال 1101 در سن 70 سالگی چشم از جهان فروبسته و در روستای مادری‌اش اوپال در نزدیکی کاشغر به خاک سپرده می‌شود.

[عکسی که برای ایشان انتخاب شده، به‌نظر عکس «دولت‌محمد آزادی» است]

******

مجالس پرخوانی یا «آیین ذکر» در بین ترکمن‌ها

مهم‌ترین و رایج‌ترین ساز در نواحی ترکمن‌نشین ایران و مهم‌ترین ساز در همراهی آواز‌های ترکمنی دوتار است، دوتار ترکمنی هم به تنهایی و هم با همراهی قیجاق (کمانچه) نواخته می‌شود.

این ساز یکی از لوازم اصلی مجلس پرخوانی یا آیین ذکر در نواحی ترکمن‌نشین بوده است. پرخوانی از آیین‌ها و سنت‌های بسیار قدیمی مردم ترکمن است که تا چند دهه پیش برگزار می‌شد، اما امروزه جنبه نمایشی یافته است و به‌صورت ناقص و بی‌محتوا در چند روستای معدود اجرا می‌شود. پرخوانی که حاوی جنبه‌های ویژه‌ای از روان درمانی است، ریشه عمیقی در شامانیسم دارد. شمن‌ها که در حکم روحانیان اغوزها در پیش از اسلام بودند، با اجرای آیین‌ها و رقص‌های ویژه‌ای بر بالای بلندی‌ها و خواندن ورد و ذکر با روح نیاکان خویش تماس می‌گرفتند و از آنها استمداد می‌طلبیدند تا در شفای خسته‌دلان و بیماران روحی، شمن را یاری کنند. آنها از تانگری (خدای آسمانی) می‌خواستند تا برای دفع ارواح خبیث، ارواح نیک را به یاری آنها بفرستد. این آیین پس از اسلام به پرخوانی معروف شد و پرخوانان به نوعی کار شمن‌ها را ادامه دادند، اما مضمون آیین در هاله‌ای از اعتقادات اسلامی قرار گرفت. با گرویدن اغوزها به اسلام بسیاری از وجوه آیین شامانیسم تجزیه شد و در اشکال و نمونه‌های متنوع با مضامین اسلامی تداوم یافت. مراسم پرخوانی معمولاً در یکی از شب‌های خوش یمن به‌ویژه شب‌های جمعه برگزار می‌شد. پس از نماز مغرب، یاران پرخوان، بیمار را یاهو یاهو گویان در حالی که کتف او را بسته بودند، به اتاق مخصوص اجرای آیین می‌بردند و در کنار اجاقی پر از آتش می‌نشاندند. گردانندگان آیین از قبل یک شمشیر برنده و یک کفگیر را که از لوازم اصلی جلسه پرخوانی بود، در آتش می‌گذاشتند. یاران پرخوان، هم‌آوازان و حاضران در جلسه به تدریج فرد بیمار، پرخوان و نوازنده دوتار را در حلقه‌ای محاصره می‌کردند تا امکانی برای گریز وجود نداشته باشد.

نوازنده دوتار با اشاره پرخوان، آرام آرام نواختن را آغاز می‌کرد. پرخوان به‌تدریج به وجد دوتار می‌آمد و شروع به خواندن شعرهایی از عارفان و صوفیان مانند صوفی ا...، مشرب و نیز خواجه عبدا... انصاری می‌کرد و همزمان به دور بیمار می‌چرخید. نغمه‌های نوازنده دوتار، هم تسکین‌دهنده بیمار و هم به‌وجدآورنده پرخوان بود. مجلس اوج می‌گرفت و یاران پرخوان در مجلس و زنان آبادی در خارج از مجلس با هم‌آوایی و همراهی با پرخوان از روح خبیثی که روح و جسم بیمار را تسخیر کرده و آزرده بود، می‌خواستند که کالبد بیمار و قبیله‌شان را ترک کند. پرخوان آرام آرام به وجد می‌آمد و به مرحله ناخودآگاه نزدیک می‌شد و حالتی جنون‌آمیز پیدا می‌کرد.  او در دنیای آلام و دردهای بیمار غرق می‌شد و ذهنش با ذهن بیمار ارتباط می‌یافت. نوازنده دوتار که یکی از افراد اصلی گروه پرخوانی بود و نبض مراسم را در دست داشت، وقتی می‌دید که پرخوان در حالتی شگفت‌انگیز و خارج از محیط پیرامون قرار گرفته است و در دنیای ذهنی بیمار سیر می‌کند و روی کف گیر آخته قدم می‌گذارد و شمشیر گداخته می‌لیسد، با نوای دوتار، بازگشت تدریجی پرخوان را به حالت طبیعی میسر می‌ساخت. پرخوان سعی می‌کرد در این بازگشت، بیمار را نیز به‌دنبال خود بکشد و به دنیای محسوس باز گرداند. مجلس پرخوانی ممکن بود به‌علت عدم مداوای بیمار در شب‌های بعد نیز تکرار شود.

[به اینجا سر بزنید]

******

داستانک

داستان پیدایش لاک پشت (پیشباقا) در باور ترکمن‌ها

یکی از اعتقادات و باورهای ترکمن‌ها درباره پیدایش حیوانات و ویژگی آنهاست. در زمان‌های قدیم زنی زندگی می‌کرد که بسیار زنی بخیل بوده است و در داد‌و‌ستد هیچ‌وقت رعایت انصاف نمی‌کرد. او از همسایه‌ها گاه پیمانه‌ای لبالب پر از گندم و یا جو قرض می‌کرد، اما در هنگام اعاده تنها نیمی از آن را برمی‌گرداند. روزی از روز‌ها و طبق عادت همیشگی پیمانه نیمه پر گندم را به همسایه‌اش باز گرداند. همسایه که از بی‌انصافی او در پرداخت بدهی سخت ناراحت بود، او را از زیر لب نفرین کرد (الهی پیمانه‌ات واژگون شود و تو زیرش بمانی). با این نفرین پیمانه زن تنگ‌چشم بر سرش برگشت و او را به‌صورت لاک‌پشتی درآورد. از این رو ترکمن‌ها هیچ‌وقت لاک پشت را نمی‌کشند زیرا منشأ آن را منتسب به آدم می‌پندارند.

[اینجا را دنبال کنید]

******

ضرب‌المثل‌های ترکمنی

مثل‌ها، یادگاری از روزگار گذشته

1ـ «آباد اویونگ بلبلی، بی‌باد اویونگ بایقوشی» این ضرب‌المثل خطاب به انسان‌های دورویی است که در گلستان همچون بلبل و در خرابه مانند جغدی آواز می‌خوانند.

2ـ «باش بارماغینگ باشیسی دنگ دال» این ضرب‌المثل اشاره به گوناگونی خلفت جهان دارد (پنج انگشت را خدا برابر نیافرید).

3ـ «آجی هم بولسا چین سوز یخشی» این ضرب‌المثل به حقیقت هر امری تکیه دارد؛ یعنی حقیقت باید گفته شود؛ اگر چه به ضررت باشد (حرف حق تلخه).

4ـ «تامده قولاق بار». در هر مکانی مراقب حرف‌زدن‌مان باشیم. (دیوار موش داره، موش هم گوش داره).

5ـ «آجی سوراغ بریپ سویجی جوابا قاراشما». وقتی به کسی خبر بدی دادی در انتظار جواب شیرین نباش.

 

روزنامه قانون، شماره ۴۱9، چهارشنبه 17 اردیبهشت 93، صفحه 6 (فرهنگ اقوام)

 

مطالب مرتبط:

فرهنگ ترکمن در روزنامه قانون (1)

فرهنگ ترکمن در روزنامه قانون (2)

فرهنگ ترکمن در روزنامه قانون (3)

فرهنگ ترکمن در روزنامه قانون (4)

زمان: 2015-06-06 11:31:25

فرهنگ ترکمن در روزنامه قانون (4)

ترکمن‌ها معمولاً نماز‌های روزانه خود را در مسجد و با جماعت ادا می‌کنند. مسجد در بین ترکمن‌ها هیچگونه تجمل ظاهر ندارد و فقط یک چهار دیواری ساده و محراب‌دار است. نماز در بین ترکمن‌ها ارج و قرب خاصی دارد و کوچک و بزرگ در به‌جای آوردن آن، خالصانه تلاش می‌کنند و................

زمان: 2015-06-06 11:31:33

گزارشی از زندگی و اقتصاد زنان ترکمن در روستایی مرزی

دخترای ننه دریا

گزارشی از زندگی و اقتصاد زنان ترکمن در روستایی مرزی

دختران امیدِ تنگ در دشت بی‌کران

آزاده تاج‌علی

روستایی تاریخی در شمال شرق ایران، مجموعه‌ای بکر از تاریخی ٧٥٠٠ ساله، باقی مانده‌هایی از آجرهای قرمز روی دو تپه دورانی و تصویرهایی به‌جا مانده از تاخت و تاز اسبان ترکمن و زنان و کودکان چشم بادامی.

اینجا محل زندگی ساده و ایلیاتی خانوارهای ترکمن از قوم «قُجُق» است که در نزدیکی مرز ترکمنستان قرار دارد؛ جایی که تمامی خانه‌هایش نوسازی و بازسازی شده‌اند، جز یک خانه کوچک ایوان‌دار که در آن زنان بدون مردان زندگی می‌کنند و به‌علت فوت سرپرست خانوار، خرده محصول‌های کشاورزی، قالی بافی و خیاطی سنتی را خود با مراجعه به شهر، به فروش می‌رسانند: «آی گل» (ماه گل) سی و هشت ساله، «آی تک» (تکه ماه) سی و سه ساله و «اِلمای» (دست بخشنده) سی ساله، به همراه «نارجمال» (زیبایی انار) مادر هفتاد ساله‌شان صاحبان این خانه هستند که هر کدام با نوع علاقه‌ای که دارند، گوشه‌ای از کسب درآمد برای خانواده را بر گردن گرفته‌اند.

 

از چپ به راست: آی‌تک، آی‌گل، نارجمال

آی‌تک؛ چارقدهای رنگارنگ

«آی‌تک» مانند بسیاری از دختران ترکمن لاغر اندام است و از سال‌ها پیش، با روسری‌های بزرگ ترکمنی (یالِق- چارقد) سرو کار دارد که از شهر برایش می‌رسد. این روسری‌ها وقتی به‌دست او می‌رسند، حاشیه‌های ساده و یکدست دارند که آی‌تک باید با دقت چهار ضلع آنها را با قیچی، برش‌های کوچک بدهد و از کنار برش‌ها، تار‌های روسری را جدا کند و گره بزند. آی‌تک برای ریشه ریشه کردن هر روسری ساعت‌های متمادی کنار دیوار می‌نشیند، روسری را روی زانوانش پهن می‌کند و از یک گوشه شروع می‌کند به گره‌های ریز زدن. اگر بشماری، هر ضلع چارقد‌ها ٢٣٠ گره ظریف دارد تا ریشه‌ها را شکل بدهد. کار سختی که او با انگشتان زبرش روزها انجام می‌دهد و دست آخر، با تحویل هر روسری آماده، ٤٠٠٠ تومان دریافت می‌کند.

خودش می‌گوید: چارقد‌ها و یالق‌هایی که برایم می‌آورند بیشتر از رنگ‌های شاد هستند: قرمز، آبی نفتی و نارنجی. زن‌های ترکمن هر وقت در روستا عروسی داریم البته چارقدهای بیشتری برایم می‌آورند تا گره بزنم، چون رسم داریم که همه قوم و خویش‌مان را با چارقدهای نو ببینیم و برای هر مردی عیب و ننگ است که زنش یا دخترش را با چارقد عروسی قبلی روستا به عروسی جدید بفرستد، اما خب، پوشیدن پیراهن‌های قبلی اشکالی ندارد. در «آبادان تپه» (حومه گنبدکاووس در استان گلستان) همه ماه‌ها جز ماه رمضان مجلس عروسی برگزار می‌شود و من تقریباً همه ماه‌ها روسری برای گره زدن دارم. کار من بیشتر با شادی قوم و خویشم سروکار دارد و من هر روز که بیدار می‌شوم، دعا می‌کنم خبر ازدواج بشنوم تا هم دختری به خانه بخت رفته باشد و هم خودم روسری‌ای برای پول درآوردن داشته باشم.

آی‌تک درباره قیمت روسری‌ها توضیح می‌دهد: معمولاً از ٥٠‌ هزار تومان شروع می‌شود و گاهی به یک میلیون تومان هم می‌رسد که البته این قیمت مربوط می‌شود به چارقدهای «تاتار» که آماده هستند و به‌صورت عتیقه، نسل به نسل در خانواده‌های ترکمن می‌چرخند.

آی‌گل؛ قالی‌بافی

«آی‌گل» ١٥ سال است که قالی ترکمنی می‌بافد، توضیح می‌دهد: قالی‌ها چند نوع هستند: پادری، جانمازی و پرده و پشتی ترکمنی. برای بافتن پادری، ١٠ روز، جانمازی یک هفته، یک جفت پشتی ٢٠ روز و برای پرده هم یک ماه وقت می‌گذارم و هر وقت یک کار را تمام می‌کنم، روز بعد را برای فروش به مغازه‌های آشنا در شهر می‌روم که همه آنها کارم را قبول دارند. آنها برای پادری ١٠٠‌ هزار تومان، جانمازی ١٥٠‌ هزار تومان، پرده ٣٠٠‌ هزار تومان و برای یک جفت پشتی ٤٥٠‌ هزار تومان به من پول می‌دهند، اما در این ماه‌ها به‌خاطر کمردرد و سنگ کیسه صفرا دیگر قالی‌های کمتری می‌بافم و قصد دارم کار نمدبافی ترکمنی را بعد از ١٠ سال دوباره با مادرم شروع کنم. چون دخترهای کمتری این کار را بلدند و نمی‌توانند از من جلو بزنند.

آی‌گل درباره درآمد ماهانه‌اش می‌گوید: امسال هر ماه فقط ٢٠٠‌ هزار تومان درآمد داشتم و برعکس پارسال اصلاً نتوانستم طلا بخرم، چون این کار برایم خیلی خوشحالی می‌آورد و هر وقت که به شهر می‌روم، قبل از فروش قالی‌ها، اول کنار ویترین طلافروشی‌ها می‌ایستم و هر ماه از سال، برای خرید طلای عید قربان برنامه‌ریزی می‌کنم، چون بیشتر زن‌های ترکمن فقط نزدیکی‌های عید طلا می‌خرند.

اِلمای؛ خیاطی سنتی

«اِلمای» دختر سوم است. او نسبت به خواهرهایش بیشتر درس خوانده، یعنی تا کلاس پنجم و در همین سطح توانسته است که اعتماد بقیه اعضای خانواده را برای انجام کارهای کلان اقتصادی مانند سرمایه‌گذاری برای خرید دام و انجام امور بانکی به گردن بگیرد. او از ۱۰ سال پیش مهارت‌هایی برای دوخت پیراهن‌های بلند زنانه که ترکمن‌ها می‌پوشند، به‌دست آورده است و درباره کارش توضیح می‌دهد: ما به این پیراهن‌ها می‌گوییم: «گیجه گونیز»، یعنی شب و روز. چون راحت هستند و زن ترکمن در همه ساعت‌های شب و روز با آنها سر می‌کند. در کنار اینها، شلوارهای کوتاه زنانه (بالاق) هم هست که به‌دلیل بلندی پیراهن‌ها، در تن زنان دیده نمی‌شود، اما رسم داریم که نقش‌های زیبا برای آنها را روی هر پاچه گلدوزی کنیم. البته بیشتر سختی این کار مربوط به شلوارهای زنان سالمند است؛ هر دختر ترکمن باید در جهیزیه‌اش چند شلوار گلدوزی شده با طرح‌های بیشتر و سخت‌تر از مال جوان‌تر‌ها، برای مادرشوهرش کنار بگذارد.

سه دختر جوان در کنار کارهای سنتی و به‌جا مانده از مادران و مادربزرگان خود، روش زندگی جدیدی را هم تجربه می‌کنند. آنان برخلاف بزرگترهای ایل، به هنگام کار در مزرعه کوچک‌شان در تابستان کلاه به سر می‌گذارند و در اتاق مشترک‌شان کنار آینه، می‌توان شیشه‌های عطر، کرم‌های ضدآفتاب و چند محلول شست و شوی صورت پیدا کرد. ملزوماتی که زندگی شهری را به روستای کوچک آنان می‌آورد و انتظار دختران دشت را شیرین‌تر می‌کند.

* ستون «دخترای ننه دریا» که گزارشی مرتبط با بانوان ایرانی است، چهارشنبه‌ها منتشر می‌شود.

روزنامه شرق، شماره 1639، چهارشنبه 13 دی 1391، صفحه 16 (آخر)


زمان: 2018-04-16 15:00:02

گزارش سفر به شهر گنبد کاووس یادگار ایران باستان

صدای گردشگران در برج قابوس نمی‌پیچید

ماموریتی کاری فرصت دیدار از شهر گنبدکاووس را فراهم آورد؛ شهری که یکی از تاریخی‌ترین برج‌های جهان را در دل خود جای داده، برجی که در عین سادگی به اعتقاد برخی بهترین سازه معماری جهان است. بنایی 1007 ساله به ارتفاع یک آپارتمان 20 طبقه که فقط با آجر و ملات ساخته شده و قرن‌هاست.........................

برچسب ها:
زمان: 2018-04-16 15:00:13

دلایل توسعه نیافتگی آق قلای گلستان

این شهر 32 هزار نفری از کمترین امکانات برخوردار است

آق قلا با وجود این که نزدیک‌ترین شهر به گرگان مرکز گلستان است و شانس زیادی برای توسعه یافتن دارد، اما متأسفانه از توسعه عقب مانده و این موضوع برای مردم منطقه به یک مسأله تبدیل شده است. آق‌قلا با 32 هزار نفر جمعیت، یکی از زیباترین شهرهای ایران است که رودخانه پر آب گرگانرود با پیچ‌و‌خم‌هایش..................

زمان: 2018-04-16 15:00:14

از آناهیتا تا «آنا» قصه‌هاست

کتاب را برداشت، به دنیای سوارکاری می‌اندیشید که در چم و خم طبیعت ترکمن نشینان با اسبی سفید می‌خرامید؛ باید «او» می‌شد؛ همچون بادی که سپیده‌دمان از افق ترکمن صحرا می‌گذرد. این تجربه‌ای ژرف برای «آنا نعمتی» بود؛ نقش یک دختر ترکمن! خودش می‌گوید برای رسیدن به این نقش...................

زمان: 2018-04-16 15:00:14

یادداشتی بر نمایشگاه آنه محمد تاتاری در گالری اعتماد

شیوه کاری آنه محمد تاتاری از سال‌ها پیش، کم و بیش با تغییراتی اندک ادامه یافته است، گاه هنرمند به‌جای بوم از پارچه‌های آویخته استفاده کرده و گاه -به مانند نمایشگاه اخیرش در گالری اعتماد- کارهایش را بر بوم اجرا کرده است. او در چندین گفت‌وگو، چه درباره این نمایشگاه و چه درباره نمایشگاه‌های................

زمان: 2018-04-16 15:00:15

پرورش مروارید سفید به جای شکار مروارید سیاه

دیداری از مجتمع میگوی استان گلستان
پس از گذشت سال‌های متمادی شکار ماهیان خاویاری، کار به جایی رسیده که به‌علت کاهش جمعیت شدیدشان صید آنها از دو سال پیش متوقف شده، به همین خاطر میگو این سخت‌زی آب‌های جنوب را به شمال استان گلستان آورده‌اند تا شاید پرورش آن درآمد و اشتغالزایی داشته باشد. بنابراین اگر این روزها.....................

زمان: 2018-04-16 15:00:16

قارنیارق چشمان سبز صحرا

پیدا کردن چاله‌های کره ماه شاید از یافتن قارنیارق آسان‌تر باشد. قارنیارق یا شکم پاره یکی از گلفشان‌های استان گلستان است که حتی با نقشه‌های ماهواره‌ای هم یافتن آن آسان نیست گرچه برای کسانی که ناهارخوران، جزیره آشوراده و برج قابوس این استان را بارها دیده‌اند، همین جاذبه‌های ناشناخته...................

زمان: 2018-04-16 15:00:16

آزمون: عروسی‌های ما 3 روز طول می‌کشد

سایت رسمی باشگاه روبین‌کازان که مصاحبه مفصلی با سردار آزمون انجام داده، در ابتدای این مصاحبه نوشت: مهاجم جوان روبین، ایرانی است، اما از قومیت ترکمن است. این مهاجم 18 ساله که از ابتدای مصاحبه لبخند به لب دارد، به «امید روبین» ملقب شده است. شاید همه ما از ایران تفکری کلیشه‌ای................

زمان: 2018-04-16 15:00:16

روند و فرایند تحولات تاریخی ساختار فرهنگی _ اجتماعی اقوام ایرانی با تاکید بر قوم ترکمن

ترکمن‌ها شاخه‌ای از ترکان آسیای میانه‌اند که از عهد قدیم در صحراهای وسیع بخش سفلای رود سیحون و بین دریای آرال به زندگی کوچ‌نشینی روزگار می‌گذراندند. تا حدود قرن هفتم میلادی ترکمن‌ها جزئی از قوم بزرگ ترک بودند. در این سال‌ها به‌دنبال اضمحلال امپراطوری گوگ تورک، گروهی از ترک‌ها که..................
زمان: 2018-04-16 15:00:17

گاف‌های دیپلماتیک در دنیا

دنیای سیاست به‌دلیل حساسیت‌های ویژه‌ای که دارد، اشتباهات را نمی‌پذیرد. به همین دلیل کوچک‌ترین اشتباهات یا به‌اصطلاح امروزی‌ها گاف‌ها در دنیای سیاستمداران جنجال‌های زیادی به‌پا می‌کند که حتی با گذشت سال‌ها از ذهن مردم پاک نمی‌شود. در این میان این‌که کدام مقام و با کدام رتبه...................
برچسب ها: روزنامه قانون , فرهنگ ترکمن , نوازنده دوتار , رنگ سفید , این ضرب‌المثل , آرام آرام , لاک پشت , یاران پرخوان، , باز گرداند , بوده است , بزنید ****** , سفید رنگ , اغلب , بین ترکمن‌ها , ترکمن‌ها , می‌کنند , هزار تومان , توضیح می‌دهد , این کار , برای خرید , جفت پشتی , هزار تومان، , دارم کار , برایم می‌آورند , خیاطی سنتی , زن‌های ترکمن , رسم داریم , همه ماه‌ها , به‌جا , توسعه , ترکمن , نمایشگاه , استان , استان , قارنیارق , مصاحبه , مهاجم , ابتدای , ترکمن‌ها , اشتباهات , دنیای
زمان: 2018-04-16 15:00:17